Waanzinnig

De afgelopen weken leefde ik als een angsthaas.
Alles wat ik meemaakte bleef als waanzin in mijn hoofd rondspoken.

Ik legde verbanden die er niet waren.
Ik zag in veel dingen een onrealistisch gevaar.

De waan van de dag nam de overhand.  

In overleg met mijn psycholoog, begeleider en psychiater besloten
wij dat de dingen voor nu echt even anders moesten.

Een stap omlaag met de dagbesteding.
Een stap omhoog met de medicatie.

Of zoals ze zeggen: ‘een stap terug’.

Hoe hard ik het ook probeer, hoe goed ik ook bezig ben,
ik zal door mijn ziekte altijd kwetsbaar blijven.

Deze kwetsbaarheid is echter in te kaderen, er valt dus zeker mee te leven.
Ik merk alleen dat ik nóg beter naar mijzelf moet luisteren en dingen nóg eerder moet aangeven.

Daarom vind ik deze ‘stap terug’ vanuit mijn perspectief eigenlijk
‘een stap vooruit’.

Dit omdat ik heb ingezien waar het misging, ik geleerd heb waar voor dit moment mijn grenzen liggen en ik nu weet hoe ik mijn grenzen beter kan bewaken.

En zo bewandel ik niet alleen stap voor stap de weg naar herstel,
maar leer ik mijzelf iedere dag weer een beetje beter kennen.

Achteraf gezien toch zinnig dus, zo’n waan.

3 Thoughts

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s