Humor is er niet meer

Met een lach en een traan denk ik aan je terwijl ik dit schrijf.

Jij leerde mij dat ik mijn handen dichter bij elkaar moest houden als ik de bal wilde vangen.
Jij leerde mij op een skelter te crossen.
Jij leerde mij dat de appeltaart de lekkerste taart ter wereld is.

Jij leerde mij dat je met humor het verst kan komen in het leven.  
Jij leerde mij het leven niet zo serieus te nemen.
Jij leerde mij dat klaar staan voor anderen heel belangrijk is.

Jij mocht niet weten dat ik ziek was,
maar jij begreep mij als de beste.

Samen kookten we.
Samen deden we de afwas.
Samen rookten we een sigaret.
Samen keken we onze ogen uit als de zoveelste knappe verpleegster binnen kwam.

Samen hebben we gevochten.
Allebei tegen een andere ziekte.

Jij hebt jouw strijd verloren, maar ik ga mijn strijd winnen Opa.

En als ik win, dan kijk ik nog één keer omhoog.
En dan laat ik het achter me.

Het idee dat jij ooit nog terugkomt.
Dat gedachte dat jouw vertrek één grote grap was.

Een puntje voor mijn psycholoog, zo besluit ik mijn gedachtegang.

2 Thoughts

  1. Mensen gaan.
    Herinneringen kun je gelukkig bewaren.
    Het was een fijne man.
    Moge hij in vrede rusten en elke dag in de hemel doorgaan met een vette glimlach op zijn gezicht.

    Like

  2. Hallo Bas-Joren,
    Gecondoleerd met je Opa,
    Triest zo’n bericht.
    Niet je kop laten hangen, de humor komt wel weer teug, geef het ff de tijd,
    Spreek helaas uit ervaring,
    Liefs Conchita,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s